YAZARLAR etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
YAZARLAR etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

21 Temmuz 2013 Pazar

MUALLİM NACİ HAYATI, EDEBİ KİŞİLİĞİ VE ESERLERİ-MUALLİM NACİ KİMDİR?

MUALLİM NACİ HAYATI EDEBİ KİŞİLİĞİ VE ESERLERİ,MUALLİM NACİ KİMDİR, YAZARLAR, ŞAİRLER, serveti fünun edebiyatı, tanzimat sanatçıları,ATEŞPARE,şerare,demdeme kime karşı yazıldı,demdeme neyi savunur
HAYATI
1850 yılında İstanbul'da doğan Muallim Naci'nin
asıl adı Ömer'dir. 13 Nisan 1893 tarihinde vefat etmiştir.


EDEBÎ KİŞİLİĞİ
Muallim Naci, Tanzimat Dönemi Türk Edebiyatında Divan edebiyatının alışkanlıklarını sürdürenisimlerden biridir. Bu dönemde Recaizade Mahmut Ekrem ile eski-yeni tartışmasına girmiş ve eski edebiyatın savunucusu olmuştur. Ancak yeni edebiyatın birdenbire değil de yavaş yavaş yerleşmesi gerektiğine inanmıştır. Bunun yanında "kafiyenin göz için olması" ilkesini benimsemiştir. Servet-i Fünun edebiyatının doğmasında dolaylı olarak rol oynamıştır. Dilin sadeleşmesi ve halk edebiyatına yönelme açısından edebiyatımızda yararlı adımlar atmıştır. Hece ölçüsü ile yazdığı şiirleri de mevcuttur.

ESERLERİ
Şiir:
* Terkib-i Bend-i Muallim Naci
* Ateşpare (1883)
* Şerâre (1884)
* Fürûzan (1885)
* Sümbüle (1889)

Eleştiri:
* Muallim (1887)
* Demdeme (1886)

Anı:
* Medrese Hatıraları (1885)
* Ömer'in Çocukluğu (1890-1969)

Araştırma: 
* Osmanlı Şairleri (1890-1986)
* İstilahât-ı Edebiyye (1890-1984)
* Esâmi (1890)

Mektup: 
* Muhaberat ve Muhaverat (1884)
* Şöyle Böyle (1884)
* Mektuplarım (1886)

Oyun:
* Heder

Sözlük:
* Lügat-ı Naci (1891-1978)


13 Nisan 2013 Cumartesi

MİLLİ EDEBİYAT DÖNEMİ SANATÇILARI-3 ZİYA GÖKALP KİMDİR? ZİYA GÖKALP'İN ÖNEMİ-ZİYA GÖKALP'İN ESERLERİ-ZİYA GÖKALP'İN EDEBİ YAŞAMI

milli edebiyat sanatçıları, ZİYA GÖKALP KİMDİR, ZİYA GÖKALPİN EDEBİ YAŞAMI, ZİYA GÖKALPİN ESERLERİ, ZİYA GÖKALPİN ÖNEMİ

ZİYA GÖKALP (1876-1924)

Ziya Gökalp, Türkçülük akımını bir sisteme bağlayan
bir fikir adamı ve bu sistemi eserlerinde işleyen bir sanatçıdır. Türk ulusunun din, dil, ahlâk, edebiyat yönlerinden aynı kültürle yetişmiş kişilerden oluştuğuna inanan Ziya Gökalp, eserleriyle Türk milliyetçiliğinin sınırlarını çizmiş, "Millî Edebiyat"ın da fikir yönüyle temellerini oluşturmuştur. Gökalp'in Türkçülük anlayışı, dil, edebiyat, din, ekonomi, güzel sanatlar ve siyaset alanlarını kapsar. "Turancılık" ideolojisini de savunmuştur.
 
Edebiyatı, bu fikirlerini yaymak için, bir araç olarak kullanmıştır. Sanat yapma kaygısı yoktur. Eserlerinin didaktik yönü ağır basmaktadır. Şiir ve nesir alanında eserleri vardır. Destan, masal ve makaleler de yazmıştır. Dile büyük önem vermiştir. Eserlerini sade bir dille yazmıştır. Türk dilinin gelişmesi yolunda çaba sarf etmiştir. Türkçe karşılıkları olan Arapça ve Farsça kelimelerin atılmasından, Türkçeleşmiş kelimelerin de artık Türkçe sayılmasından yanadır. Ona göre millî vezin hece veznidir.

Şiirleri: Kızıl Elma, Altın Işık, Yeni Hayat  

Düzyazıları: Türk Medeniyeti Tarihi, Türk Töresi, Türkçülüğün Esasları, Türkleşmek-Muasırlaşmak-İslâmlaşmak, Malta Mektupları.

11 Nisan 2013 Perşembe

Milli Edebiyat Dönemi Sanatçıları-2 Mehmet Emin Yurdakul Hayatı, Edebi Kişiliği, Edebiyatımız İçin Önemi, Eserleri

Mehmet Emin Yurdakul, 13 Mayıs 1869'da İstanbul'da doğdu.

Türk şair, milletvekili. “Türk Şairi”, “Milli Şair” diye de bilinir. Türk edebiyatında "Türk" kelimesini kullanan ilk sanatçıdır.
Türk Milli Edebiyat akımının öncü şairleri arasında yer almıştır. Milliyetçi, halkçı görüşleri savunan şiirler yazan Mehmet Emin Yurdakul, Osmanlı Meclis-i Mebusan’ına ve TBMM II., III., IV., V., VI. Dönemlerine milletvekili olarak katılmıştır.

İlk şiiri 1897 yılında Yunan Harbi sırasında Selanik’te çıkarılan Asır Gazetesi’nde yayımladı. “Cenge Giderken” adlı bu şiir ile ünlendi. Bu şiirle Milli Edebiyatın doğuşunu müjdeledi. 1899’da “Türkçe Şiirler” isimli bir şiir mecmuası çıkardı. İstanbul’da “Servet-i Fünun”, Selanik’te “Çocuk Bahçesi” , İzmir’de "Muktebes" adlı dergilerde şiirlerini yayımlamayı sürdürdü.

“Türk kültürü, dili ve sanatının geliştirilmesi amacıyla” kurulan "Türk Ocağı" adlı teşkilatın kurucuları arasında yer aldı. Bu teşkilatın ilk genel başkanı oldu ve çıkarılan "Türk Yurdu" dergisinin yayın sorumluluğunu üstlendi.
 
Şiir yazmaya Servet-i Fünun Dergisi’nde başlayan Mehmet Emin, bütün şiirlerinde sade, anlaşılır bir dil ve Türk Edebiyatının milli ölçüsü olan hece ölçüsünü kullandı. Şiirlerinin konularını toplum dertlerinden, sosyal-epik hayat sahnelerinden aldı; uyarıcı, öğretici -didaktik yanı ağır basan- şiirler yazdı.



14 Ocak 1944 tarihinde İstanbul'da vefat etti. Mezarı Zincirlikuyu Mezarlığı'ndadır.

ESERLERİ:
 
ŞİİR KİTAPLARI:
Türkçe Şiirler (1899-1918)
Türk Sazı (1914)
Ey Türk Uyan (1914)
Tan Sesleri (1915, 1956)
Ordunun Destanı (1915)
Dicle Önünde (1916)
Hastabakıcı Hanımlar (1917)
Turana Doğru (1918)
Zafer Yolunda (1918)
İsyan ve Dua (1918)
Aydın Kızları (1919)
Mustafa Kemal (1928, şiir ve düzyazı)
Ankara (1939)


DÜZYAZI:
Fazilet ve Asalet (1890)
Türkün Hukuku (1919)
Kral Corc’a (1923)
Dante’ye (1928)
 

8 Nisan 2013 Pazartesi

Milli edebiyat Dönemi Sanatçıları-1 Ömer Seyfettin Kimdir-Ömer Seyfettin Edebi Hayatı-Ömer Seyfettin Edebiyatımızdaki Yeri-Ömer Seyfettin Hikaye Yarışması

Ömer Seyfettin, 11 Mart 1884 tarihinde Balıkesir ilinin Gönen ilçesinde dünyaya gözlerini açmıştır. 

Türk edebiyatının
önde gelen hikâye yazarlarındandır. Asker, şair ve güçlü bir edebi yeteneği olan bir öğretmendir. Türk kısa hikâyeciliğinin kurucu ismidir. Hikayeleri "Maupassant" tarzındadır. Yani hikayelerinde belirli bir olay anlatır. Hikâye ve makaleleri Yeni Mecmua, Şair, Donanma, Büyük Mecmua, Yeni Dünya, Diken, Türk Kadını gibi dergilerle Vakit, Zaman ve İfham gazetelerinde yayımlandı.

11 Nisan 1911'de Ömer Seyfettin'in "Yeni Lisan" isimli makalesi yayımlandı. Bu makalenin önemli özellikleri için tıklayınız. 

Ayrıca edebiyatta Türkçülük akımının kurucularındandır. Türkçede sadeleşmenin savunucusudur. Kısa ömrüne pek çok sayıda eser sığdırmıştır.

6 Mart 1920 tarihinde -35 yaşında iken- İstanbul'da vefat etmiştir.

Her yıl Gönen Belediyesince "Ömer Seyfettin Hikaye Yarışması" düzenlenir.

29 Mart 2013 Cuma

SERVET-İ FÜNUN DÖNEMİ SANATÇILARI - HALİT ZİYA UŞAKLIGİL (1866 - 27 Mart 1945)

aşkı memnu kimin eseri, HALİT ZİYA kimdir, HALİT ZİYA ne zaman öldü, HALİT ZİYA nereli, kadın pençesi özeti, mehmet halit ziyaeddin KİMDİR,mai ve siyah kimin eseridir,mai ve siyah dizisi
 
Sağlam bir roman tekniği oluşturması ve bizde Realizm akımının
ilk olgun örneklerini vermesi bakımlarından oldukça önemli bir edebiyatçımızdır. "Nevruz" isimli bir dergi, "Hizmet" isimli bir gazete çıkarmıştır. Kendisi Atatürk'ün eşi Latife Uşşaki'nin amcasıdır.


Türk edebiyatına özellikle roman ve hikaye alanlarında büyük katkısı olan sanatçıdır.

İlk eserlerinde, özellikle Servet-i Fünun döneminde, yazdığı eserlerin dili oldukça ağırdır. Hatta Cumhuriyet döneminde bazı eserlerinin dilini kendisi sadeleştirir. Anlatımı söz oyunlarıyla yüklüdür.


Yazar; ilginç tipler bulmakta, ruhsal çözümlemeler yapmakta ve nesnel kişi, çevre betimlemelerinde oldukça ustadır.  


Özellikle romanlarında konularını ve kahramanlarınıİstanbul’un çeşitli kesimlerinden seçer; ancak sosyal sorunları ele almak gibi bir amacı yoktur. Hikayelerinde ise halk tabakasına iner ve onların yaşamlarını anlatır. Servet-i Fünun döneminin genel edebiyat anlayışına uymuştur.

Gözleme önem verir ve bu konuda başarılıdır.

Yazar, Türk edebiyatında Batılı anlamda ilk romanları yazan sanatçı olarak kabul edilir.

Bazı edebi yazılarını Hazine-i Evrak dergisinde Mehmet Halit Ziyaeddin adıyla yayımlamıştır. 

1866'de İstanbul'da doğdu. 27 Mart 1945'te İstanbul'da yaşamını yitirdi. 

ESERLERİ:

aşk-ı memnu
halit ziya
ROMAN:
Nemide (1889)
Bir Ölünün Defteri (1890)
Ferdi ve Şürekası (1894-1985)
Mai ve Siyah (1895-1988)
Aşk-ı Memnu (1925-1987)
Kırık Hayatlar(1924-1989)
Sefile (1886) 


ÖYKÜ:
Bir İzdivacın Tarih-i Muâşakası (1889)
Bir Muhtıranın Son Yaprakları (1889)
Küçük Fıkralar (3 Cilt) (1896)
Bir Yazın Tarihi (1898-1988)
Solgun Demet (1901)
Sepette Bulunmuş (1920)
Bir Hikâye-i Sevda (1922-1987)
Hepsinden Acı (1934-1984)
Onu Beklerken (1935-1940)
Aşka Dair (1935-1986)
İhtiyar Dost (1939)
Kadın Pençesi (1039-1987)
İzmir Hikâyeleri (1950) 


ANILAR:
Kırk Yıl (1936-1969)
Bir Acı Hikaye (1942)
Saray ve Ötesi (1942-1981) 


DENEME:
Fransız Edebiyatının Numune ve Tarihi (1885)
Hikaye ve Temaşa (1889)
Yunan Edebiyatı (1912)
Latin Edebiyatı (1912)
Alman Tarihi Edebiyatı (1912)
Fransız Tarihi Edebiyatı (1912)
Sanata Dair (1938-1955) 


OYUN:
Kabus (1959)